Audytorzy, z braku przepisów państwowych, wprowadzają samoregulację Standardy na rynku przetwarzania elektroodpadów pilnie potrzebne

Ministerstwo Środowiska wciąż pracuje nad wydaniem rozporządzenia określającego standardy dla zakładów przetwarzających zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Brak obowiązujących standardów stanowi znaczne utrudnienie dla prowadzenia audytów w zakładach przetwarzania, co stało się jednym z głównych powodów podjęcia prac nad przygotowaniem kodeksu dobrych praktyk przez środowisko audytorów. Problem w tym, że kodeks będzie miał prawdopodobnie charakter dobrowolny, a w całej Europie standardy dla zakładów przetwarzania określa władza publiczna i mają one charakter obowiązującego prawa.

 

W 2015 roku Ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadziła obowiązek przeprowadzenia corocznego audytu zarówno dla organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jak i dla prowadzącego zakład przetwarzania takiego sprzętu. Dodatkowo na mocy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 zostały wprowadzono ogólne zasady prowadzenia ww. audytu. Niestety, ani w przepisach ustawy, ani w rozporządzeniu nie można odnaleźć szczegółowych kryteriów, na podstawie których można by przeprowadzać takie audyty w sposób ustandaryzowany. Dlatego też Stowarzyszenie Klub Polskie Forum ISO 14000 zrzeszające wszystkich akredytowanych weryfikatorów EMAS, którzy jako jedyni mają uprawnienia do przeprowadzania opisanych powyżej audytów, samo zajęło się tym problemem. Z uwagi na brak ministerialnych standardów, określających jednoznacznie, jakie normy mają spełniać zakłady przetwarzania ZSEE i wobec braku uregulowania szczegółowego sposobu wykonania audytu, członkowie stowarzyszenia opracowali Kodeks Dobrych Praktyk, na podstawie którego będzie można dokonywać kontroli zarówno w zakładach przetwarzania, jaki i w organizacjach odzysku.


- Na podstawie obecnych przepisów nie ma pewności, że wszyscy weryfikatorzy EMAS przeprowadzą audyt według tych samych, wysokich standardów. Jako członkowie Forum ISO 14000 doszliśmy do wniosku, że sami przygotujemy Kodeks Dobrych Praktyk i określimy w nim dokładne wytyczne, w jaki sposób przeprowadzać kontrole w zakładach przetwarzania. Oczywiście najlepiej by było gdyby Ministerstwo Środowiska samo przygotowało zestaw szczegółowych kryteriów w formie rozporządzenia, dzięki temu standardy te z automatu byłyby obowiązujące dla wszystkich podmiotów. – mówi Jacek Korzeniewski, Koordynator ds. audytu ZSEE oraz opakowań w Polskim Rejestrze Statków, członek Stowarzyszenia Klub Polskie Forum ISO 14000.


W tym momencie audyt przeprowadzony w zakładzie przetwarzania, zgodnie z obowiązującymi przepisami, opiera się głównie na sprawdzeniu decyzji (zezwoleń na gospodarowanie danym rodzajem odpadów) oraz ich zgodności ze stanem faktycznym. Zdarzają się decyzje umożliwiające gospodarowanie wieloma rodzajami odpadów, a po sprawdzeniu możliwości technicznych zakładu okazuje się, że na terenie znajduje się tylko prymitywna instalacja pozwalająca jedynie na rozdrabnianie odpadów. Brak standardów, które są oczywistością w krajach Zachodu, powoduje, że zarówno urzędy wydające zezwolenia, jak i sami audytorzy są pozbawieni jasnych kryteriów, według których mogliby ocenić poprawność prowadzonego procesu przetwarzania zużytego sprzętu. Stoi to w sprzeczności z samym zakresem audytu, który zgodnie § 7 pkt 7 rozporządzenia z 2016 r. obejmuje m.in. „zgodność prowadzonego procesu przetwarzania z obowiązującymi standardami w zakresie przetwarzania zużytego sprzętu określonych przepisami prawa krajowego i Unii Europejskiej”.


- Z uwagi na brak aktywności ze strony Ministerstwa Środowiska, sami postanowiliśmy podjąć prace nad Kodeksem Dobrych Praktyk. Od naszych członków dowiadujemy się, że przeważająca część audytorów, właścicieli oraz menedżerów zarządzających zakładami przetwarzania, chcą takich ujednoliconych kryteriów, dzięki którym wyniki przeprowadzonych audytów będą wiarygodne i miarodajne. Przygotowany dokument, w postaci Kodeksu Dobrych Praktyk chcemy przekazać do naszej krajowej jednostki akredytacyjnej czyli do Polskiego Centrum Akredytacji, aby wytyczne te zostały dołączone do wymagań przeznaczonych dla akredytowanych audytorów zajmujących się gospodarką odpadami. – dodaje Jacek Korzeniewski.


Niezależnie od tej inicjatywy, przedsiębiorcy zrzeszeni w Ogólnopolskiej Izbie Gospodarczej Ochrony Środowiska apelują do Ministra Środowiska o podjęcie prac, mających na celu wprowadzenie standardów przetwarzania elektroodpadów (zgodnie z delegacją zawartą w art. 33 ust. 3 ustawy o odpadach). – Uważamy, że Kodeks Dobrych Praktyk, aczkolwiek bardzo potrzeby, nie rozwiąże problemu, gdyż będzie miał charakter dobrowolny. Zakłady działające w szarej strefie i zanieczyszczające środowisko będą to robić nadal – mówi Bogusław Caban, Prezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Ochrony Środowiska.


Podstawę do opracowania rozporządzenia w sprawie standardów przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego powinny stanowić normy serii EN 50625, które zostały opracowane przez CENELEC (Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki) na podstawie mandatu zawartego w art. 8 ust. 5 Dyrektywy (UE) nr 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. Poniżej wymieniamy najważniejsze z nich, przyjęte przez Polski Komitet Normalizacyjny:


1. PN-EN 50625-1:2014 - Wymagania dotyczące zbiórki, logistyki i przetwarzania ZSEE - Część 1: Wymagania ogólne dotyczące przetwarzania,


2. PN-EN 50625-2-1:2015 - Wymagania dotyczące zbiórki, logistyki i przetwarzania ZSEE - Część 2-1: Wymagania dotyczące przetwarzania lamp,


3. PN-EN 50625-2-2:2015 - Wymagania dotyczące zbiórki, logistyki i przetwarzania ZSEE - Część 2-2: Wymagania dotyczące przetwarzania ZSEE zawierającego monitory kineskopowe (CRT) i monitory z ekranami płaskimi,


4. PN-EN 50625-2-3:2017 - Wymagania dotyczące zbiórki, logistyki i przetwarzania ZSEE - Część 2-3: Wymagania dotyczące przetwarzania ZSEE działającego na zasadzie wymiany temperatury oraz innego ZSEE zawierającego lotne fluorowane węglowodory (VFC) i / lub lotne węglowodory (VHC).


Ponadto warto zwrócić uwagę na wydane przez Komisję Europejską w sierpniu br. Konkluzje BAT dla przetwarzania odpadów, które zawierają m.in. najlepsze dostępne techniki dla przetwarzania ZSEE:


1. Urządzeń chłodniczych – BAT 29 w połączeniu z normami dotyczącymi monitoringu emisji BAT 8 (natomiast do rozporządzenia w sprawie dodatkowych przepisów przeciwpożarowych proponujemy zastosować normę BAT 30 – przepisy zapobiegające emisjom spowodowanym przez wybuchy podczas przetwarzania ZSEE),


2. Urządzeń zawierających rtęć (np. lampy) – BAT 32 w połączeniu z normami dotyczącymi monitoringu emisji BAT 8.


- Wprowadzenie standardów pozwoli zatrzymać przetwarzanie sprzętu w sposób rabunkowy, pogłębiający negatywne odziaływanie na środowisko. Rozwiązanie to przyniesie tez efekt proinwestycyjny – podmioty, które będą chciały dalej prowadzić działalność na rynku przetwarzania ZSEE dokonają niezbędnych inwestycji i modernizacji. Dziś tego nie robią, bo nie muszą. Co więcej, inwestowanie w poprawę jakości jest nieracjonalne – powoduje wzrost kosztów i może doprowadzić przedsiębiorcę do upadłości – musi on bowiem konkurować z podmiotami nie ponoszącymi żadnych kosztów i nakładów na przetwarzanie ZSEE w zgodzie z wymogami środowiska. Dlatego też jako przedstawiciele branży zadajemy pytanie „Kiedy Ministerstwo planuje wprowadzić standardy, które w pozostałych krajach EU funkcjonują już od lat?”– mówi Bogusław Caban.

Więcej Informacji:
Bogusław Caban
Prezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej
Ochrony Środowiska
 
Jacek Korzeniewski
Klub Polskie Forum ISO 14000
Koordynator Programów Odpadowych
Polski Rejestr Statków
 

Tagi: Audyt,Standardy,
Oceń artykuł:
zobacz ranking »
55%
45%
Autor
Zaloguj się i komentuj pod swoim nickiem, jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się
Treść
Obrazek
Podaj kod
 
Copyright © ForumBiznesu.pl 2012-2019 - Design & Engine - portale internetowe - FineCMS.pl
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.